interessante artikelen of verwijzingen daarnaartoe kunnen altijd gemaild worden naar info@bakerpraat.nl
directe links naar artikelen in media
(tegenwoordig slechts na kleine betaling compleet leesbaar)

Voorlichting voor vrouwen met zwangerschapsjeuk (Planet Internet Nieuws) (8 september 2004)

Women on waves niet aangeklaagd (Planet Internet Nieuws) (10 september 2004)

Vergoeding voor huisarts bij bevalling (de Volkskrant) (4 augustus 2001)
bronnen

trouw gezondheidszorg
www.volkskrant.nl
www.nrc.nl
www.trouw.nl
www.parool.nl
www.telegraaf.nl

 


terug naar de kop van de media pagina

Wij zijn maar zo kort binnen

NRC 19 juli 2004



Door onze redacteur Sheila Kamerman
Signaleren gezinsproblemen lastig voor verloskundigen en kraamhulp

DORDRECHT, 19 JUNI. Verloskundigen, kraamhulpen en consultatiebureaus moeten probleemgezinnen melden zodat deze hulp kunnen krijgen, vindt staatssecretaris Ross. Maar wie zijn zij om te oordelen hoe kinderen opgevoed moeten worden? Verloskundige Annet van Vliet bekijkt tijdens de autorit de lijst met visities die ze moet afleggen. Het is negen uur in de ochtend. Om één uur 's middags wil ze acht of negen kraamvrouwen bezocht hebben. Ze parkeert voor een flat. De kraamzuster doet open. Een donkere baby ligt in het tweepersoons bed, haar zusje van zes ligt ernaast. De baby is twee dagen oud. ,,Wat een schatje'', zegt Van Vliet. De moeder komt binnen en kijkt moeilijk. ,,Was het zwaar?'', vraagt de verloskundige. De moeder knikt en kijkt nog moeilijker. De borstvoeding komt moeizaam op gang en ze heeft last van haar hechtingen. ,,Kom'', zegt Annet van Vliet, ,,ik zal eens kijken.''

Staatssecretaris Ross-van Dorp (Welzijn) zei deze week dat gezinnen met problemen zo vroeg mogelijk opgespoord moeten worden. Verloskundigen, kraamzorgen en consultatiebureaus moeten alert zijn en problematische opvoedingssituaties melden bij een nog op te zetten meldpunt per gemeente, vindt Ross. Hoe eerder het gezin hulp krijgt, hoe groter de kans dat het kind zich toch goed kan ontwikkelen. Maar het is heel lastig om een oordeel te vellen over een gezin waar je een kwartiertje binnen bent, vindt Annet van Vliet.

,,Neem die moeder van net. Dat is geen vrouw die veel over zichzelf vertelt. Ze wilde zelfs weinig kwijt over de bevalling. Dan krijg je toch geen reëel beeld van de opvoedingssitatie. Áls ze haar kinderen al zou mishandelen of zo, dan doet ze dat natuurlijk niet als ik binnen ben.'' Annet van Vliet is twee jaar verloskundige. Ze werkt bij de Maatschap Verloskundigen Lucina in Dordrecht. Ze heeft in die twee jaar nog nooit de neiging gehad een melding te maken over een gezin. ,,Ik sta soms wel verbaasd over de manier waarop mensen hun leven inrichten en met hun kinderen omgaan'', zegt ze. ,,Maar dan oordeel ik naar mijn maatstaven. Iedereen doet het weer anders. Als ik zou zien dat ouders hun kinderen mishandelen, dan zou ik dat natuurlijk melden. Bij de huisarts of bij het consultatiebureau. Maar dat is tijdens mijn stage één keer gebeurd.''

Haar collega Jetske Vocke: ,,Een huisarts vroeg laatst of we een bepaald gezin extra in de gaten konden houden. Mogelijk was er sprake van mishandeling. Bleek later dat het kindje ernstig bijziend was. Daarom viel het steeds en zat het onder de blauwe pekken. Je moet er erg zorgvuldig mee zijn.'' Annet van Vliet stopt in een woonerf. Alle huizen in de straat zijn versierd met oranje vlaggetjes. Daartussen een roze vlag: `Hoera, een meisje'. De moeder doet open in haar witte peignoir. De kleine woonkamer staat vol met een groot crèmekleurig leren bankstel en een vitrinekast met kristallen beeldjes. De breedbeeld-tv staat aan, via een monitor kan de moeder haar baby boven in de wieg zien liggen. Haar zoontje van drie kijkt naar een Walt Disney-video op zijn kamertje. Het gaat goed, zegt de moeder. Annet van Vliet gaat mee de baby bewonderen. ,,Wat een popje'', zegt ze. ,,Ja, hè'', glundert de moeder. Annet van Vliet later: ,,Het zag er allemaal heel goed uit. Maar nu is de kraamzuster er, de moeder wordt verwend. Je weet niet hoe het over drie weken is.''

Het gaat er maar net om wát je een goede opvoedingssituatie vindt, zegt Renate Hazel van Verloskundige Maatschap West in Rotterdam. ,,Misschien vind ik een driekamerwoning driehoog achter niet zo geschikt voor vier kinderen. Maar dan kunnen we wel de helft van onze cliënten gaan aanmelden.'' Haar collega Nadine de Jonge: ,,Laatst nam ik een jong meisje mee in mijn auto naar het ziekenhuis voor de bevalling. En de vader? Die heeft de hele rit op het achterwiel van zijn brommer achter ons aangereden.'' Renate Hazel lacht: ,,Ja, bij mij zat een keer de aanstaande vader, een Antilliaanse jongen, tijdens de hele bevalling onderuit gezakt in een stoel op een lolly te zuigen. Ik zei later tegen de verpleegster: `Maakt u maar twee flesjes klaar, één voor de baby en één voor de vader'.''

,,En die Marokkaanse jongetjes, die thuis de baas zijn en totaal niet worden gecorrigeerd'', vraagt Nadine de Jonge zich hardop af, ,,moeten we dat melden?'' ,,Ja'', of juist die kinderen die heel autoritair worden opgevoed en niets mogen, zegt Renate Hazel. ,,Die komen we ook tegen.'' De Rotterdamse verloskundigen willen maar zeggen: veel ouders doen het anders dan zij het zouden doen, maar wie zijn zij om te beoordelen wat goed is en wat niet? Nadine de Jonge: ,,We zijn ook zo kort in een gezin. We wippen een paar keer binnen na een bevalling. Vaak zijn de andere kinderen naar school. Of - vaak bij Marokkaanse gezinnen - loopt er een hele zooi kinderen rond: broertjes, zusjes, nichtjes, buurkinderen. Wij weten echt niet wie waarbij hoort.'' ,,Ik vraag wel eens aan zo'n jong meisje: Nu heb je een baby, zit je volgend jaar weer bij mij op spreekuur?'', zegt Renate Hazel. ,,Jij hebt geen werk, hij heeft geen werk, hoe ga je dat doen? Meestal kijken ze me dan aan met zo'n blik van `wat vráágt die veel'.''

We hebben wel eens naar het consultatiebureau gebeld en gevraagd of ze een gezin in de gaten wilde houden, zegt Renate Hazel. ,,Dat was een extreem geval. Een vreselijk vies huis, je kleefde aan de vloer en de ontlasting zat aan de muren. We vroegen of zij er snel een keer langs wilden gaan.'' Dat zou Ross toejuichen. Consultatiebureaus zouden minder moeten wegen en meten en meer moeten kijken naar de psychosociale ontwikkeling van het kind. ,,Dat is precies wat we al jaren doen'', zegt Monique Koster van Consultatiebureau Ouder , Kind in Rotterdam. En de Rotterdamse consultatiebureaus zijn daar niet uniek in. Dat gebeurt op veel plaatsen in het land. Monique Koster: ,,We zien de opmerkingen van de staatssecretaris als een stukje erkenning. We willen van het imago af dat we alleen meten en wegen. We hebben ook een belangrijke signaleringsfunctie.''

Alle Rotterdamse baby's krijgen twee weken na de geboorte huisbezoek van het consultatiebureau. De ouders worden aangespoord de komende vier jaar regelmatig langs te komen op het consultatiebureau. Als er dan signalen zijn dat het moeizaam verloopt in het gezin, bij het eerste bezoek of later, kijkt het consultatiebureau wat er aan de hand is en welke hulp er nodig is. Monique Koster: ,,We kunnen ze opgeven voor een cursus opvoedingsondersteuning. En als de problemen groter zijn, verwijzen we in overleg met het gezin door naar bureau jeugdzorg. Eventueel bezoeken we ze later nog een keer. Op die manier kun je veel ellende voorkomen.'' Annet van Vliet stopt voor een laagbouwflat. In de slaapkamer staan twee groene wiegjes. Twee meisjes. Ze zijn net een week oud. De moeder ligt er trots naast in bed. Annet van Vliet vraagt over de bevalling, of de moeder zich goed voelt en of de kinderen goed drinken. Intussen weegt ze de meisjes. De moeder houdt haar adem in. Eén is al over het geboortjegewicht, de tweede er precies op. ,,Prachtig hoor'', zegt de verloskundige. ,,Het zijn beeldjes. Veel geluk.''

Datum: 19-06-2004
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.

 


terug naar de kop van de media pagina

'Hart bloedt', want abortussen op zee zijn uit den boze

Volkskrant 16 juni 2001

Geen enkele Ierse vrouw wordt geholpen op de abortusboot Aurora: het mag niet. Een domper voor hulpzoekenden en voor de activistes. 'Dit hadden we niet voorzien', geeft de strijdbare abortusarts Rebecca Gomperts toe.



Op de kade in Dublin, pal voor abortusboot Aurora, stond vrijdag de eerste klant van Women on Waves. De zwangere Sinead, een twintiger, verkeerde in de veronderstelling dat de Nederlandse abortusvrouwen gingen aborteren op zee. Dus was ze, met haar eerste kind in de kinderwagen, meteen op de Scheveningse visserskotter afgekomen.

Op zoek naar abortuspil RU 486, verboden in Ierland maar rijkelijk voorradig in de Aurora. 'Geven ze geen abortuspillen?', vroeg Sinead verbaasd. 'Waarom niet? Ze hebben het toch aangekondigd? Ik wil niet opnieuw een kind in armoedige omstandigheden grootbrengen.'

Het kostte de actievoerders veel moeite, maar vrijdag, nog geen dag na hun aankomst in Dublin, erkenden ze het volmondig: op de kotter zal geen enkele Ierse in nood worden geholpen. Het was de 'dag van de verantwoording' voor de vaderlandse abortusactivistes.

En in de haven kon R. Gomperts, arts, abortus-strijdster en voormalig Greenpeace-activiste het zichtbaar niet meer aan. Het liefst zou ze ver weg vluchten. Gomperts en medestrijder J. van Kampen waren urenlang figuranten in de mediahype die ze zelf hadden veroorzaakt. Twee weken lang wekten ze de indruk dat ze zouden aborteren op volle zee. Maar eenmaal op Ierse bodem ontweek het tweetal aanvankelijk de netelige vraag of ze het ook zouden doen.

'Dit is een van de vele reizen die we gaan maken', waren Gomperts eerste woorden op de dag dat Women on Waves, strijders voor mondiale abortusrechten, uitleg gaf over de plannen met de Aurora. 'En we hebben geld nodig!' Een halfuur later, als Van Kampen heeft erkend dat abortussen op twaaf mijl van de Ierse kust de komende twee weken uit den boze zijn, meldt Gomperts 'dat haar hart bloedt'. De afgelopen vier dagen hebben 250 Ierse vrouwen zich gemeld voor een zee-abortus en ze kan ze niet helpen. En wie weet hoeveel zich nog meer zullen aanmelden. Gomperts: 'We kunnen geen service bieden aan zoveel vrouwen. We hebben ook geen vergunning om het te doen. Dit hadden we niet voorzien.'

Terwijl een jacht van een anti-abortusgroep steeds voorbij kwam, stond slechts een handvol Ierse en Britse sympathisanten vrijdag zij aan zij met de Nederlandse abortusvrouwen. De boodschap was simpel: de tocht van de Aurora heeft de wereld gewezen op de Ierse misstanden. Dat Gomperts en Van Kampen te hoge verwachtingen hadden gewekt, met name bij de Ierse vrouwen die een abortus op zee wilden, erkende A. Furedi van de grootste Britse abortuskliniek BPAS volmondig.

Zo'n 2000 van de 6381 Ierse vrouwen die vorig jaar naar Groot-Brittannië trokken voor een abortus, werden in een BPAS-kliniek geholpen. Furedi: 'Women on Waves heeft verwachtingen gewekt, maar niet vervuld. Dat is een probleem. Het is ook onrealistisch om abortussen te doen op volle zee. Maar ze hebben wel veel aandacht gekregen.'

Rebecca Gomperts mijdt vrijdag de journalisten die even de abortuskliniek aan boord mogen bezoeken. 'Rebecca heeft het druk met allerlei besprekingen', zegt gyneacoloog G. Kleiverda. Waarom heeft Women on Waves niet gewacht met de reis naar Ierland tot er een vergunning was om abortussen uit te voeren? Kleiverda: 'We stonden voor een dilemma: stoppen of gewoon doorgaan. Maar de boot was al gecharterd en we hadden al zoveel bereikt met al die publiciteit. Die vergunning komt er wel. '



terug naar de kop van de media pagina

Verloskundigen ontevreden over hoge werkdruk

januari 2001 Haagse Courant

door Floor de Booys

Den Haag - De Haagse verloskundigen zijn nog steeds ontevreden over de omstandigheden waaronder ze moeten werken. Vorig jaar demonstreerden verloskundigen uit heel Nederland op het Binnenhof voor minder werkdruk en meer loon. Of ze nu ook weer actie gaan voeren, is nog niet bekend.

"Daar hebben we nog geen concrete plannen voor, maar de onvrede is groot", zegt de Haagse verloskundige C. Eckert.
De verloskundigen zijn niet alleen slecht te spreken over het feit dat weinig terecht is gekomen van de beloftes die minister Borst vorig jaar deed. Ze hebben ook grote kritiek op de kwaliteit van de kraamzorg. Kraamzorg Leiden/Den Haag, de belangrijkste leverancier van deze regio, wordt door interne problemen geteisterd en op de particuliere markt zijn veel malafide bureautjes.

Onderzoek

Volgens de verloskundigen is er tot nu toe bitter weinig terecht gekomen van de toezeggingen die minister Borst vorig jaar deed. "Veel mooie woorden, maar bijna een jaar na de demonstratie is er feitelijk weinig veranderd aan de situatie waarin we moeten werken", aldus Eckert. De enige belofte die Borst volgens de verloskundigen is nagekomen, is het verlagen van de norm per praktijk van 150 naar 120 zwangeren. Volgens de verloskundigen is dat aantal nog steeds te hoog. Eckert: "We hebben al meteen aangegeven dat zo n negentig bevallingen per jaar meer dan voldoende is". Een eerste onderzoek van het Nivel en Deloitte en Touche afgelopen voorjaar gaf de verloskundigen daarin gelijk. "Maar de minister wilde meer gegevens over de werkdruk onder verloskundigen hebben. Die zouden in oktober gereed zijn en deze maand zouden we de definitieve normpraktijk te horen hebben gekregen", aldus Eckert.
Dat is niet gebeurd. "De boel lijkt weer te stagneren en dat is een kwalijke zaak, want de situatie onder verloskundigen is nog steeds nijpend. Ik heb het afgelopen jaar weer een aantal collega s definitief zien stoppen".

Kosten

Om het voor de verloskundigen mogelijk te maken minder bevallingen per jaar te doen, moeten de kosten per cliënt verdubbeld worden. Nu krijgt een verloskundige per zwangere zo n 1100 gulden, maar volgens de verloskundigen is zo n 2200 gulden een realistischer bedrag. Het grootste deel van dat geld betaalt de verzekering.
Daarvoor krijgt de vrouw circa tien controles tijdens de zwangerschap, begeleidt de verloskundige de bevalling zelf en controleert ze moeder en kind in de eerste week na de bevalling.
De Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen verwacht begin maart met de definitieve uitslagen van het onderzoek naar de werkdruk van verloskundigen te komen. Aan de hand daarvan moet het hele overlegtraject met het ministerie en de zorgverzekeraars op gang worden gebracht.
"Een eindeloos lang traject, daar kunnen we eigenlijk niet op wachten. Er moet nú iets gebeuren", vindt Eckert.
In plaats van te dalen, stijgt de werkdruk van verloskundigen alleen maar. Het aantal geboorten neemt toe terwijl het aantal verloskundigen én kraamverzorgsters daalt.
"En dat verhoogt onze werkdruk direct. Het komt steeds vaker voor dat de kraamverzorgster veel minder uren kan langs komen dan vooraf is beloofd. Ik heb net nog twee uur bij een pas bevallen vrouw gezeten om haar te helpen met de borstvoeding. Eigenlijk een taak van een kraamverzorger", vertelt Eckert.

Ziekteverzuim

De verloskundigen zijn ook ontstemd over de slechte organisatie bij Kraamzorg Leiden/Den Haag. Een intern conflict en een hoog ziekteverzuim verlammen de organisatie van de belangrijkste leverancier van kraamzorg al geruime tijd. Veel Haagse verloskundigen adviseren hun cliënten op dit moment om zich in te schrijven bij particuliere bureaus.
"Daarvan is mij niets bekend", verklaart P. de Laat, directeur ad interim van Kraamzorg Leiden/Den Haag. De Laat: "Het klopt dat onze capaciteit door een hoog ziekteverzuim en interne problemen de afgelopen periode niet honderd procent is geweest. Daarom hebben we de laatste tijd ook alleen maar zorg geleverd aan verzekerden bij Nuts en Azivo. Het is de bedoeling dat we snel weer op volle sterkte aan de slag kunnen. Meer wil ik nu eigenlijk niet over de situatie kwijt. Op negatieve publiciteit zitten we niet te wachten. Het begint nu net weer lekker te lopen".

Wisselingen

Daar merken de verloskundigen vooralsnog niets van. Eckert: "Als ze al een kraamverzorgster krijgen, hebben veel pas bevallen vrouwen te maken met constante wisselingen. Soms wel drie á vier verschillende kraamverzorgsters per kraambed. Dat is een slechte zaak. Zij zijn toch onze ogen en oren".


terug naar de kop van de media pagina

Verloskundigen: Borst goochelt met ons inkomen

8 juli 2000 Volkskrant

De organisatie van verloskundigen KNOV betwist de berekening van minister Borst van Volksgezondheid dat verloskundigen er straks 56 procent in inkomen op vooruitgaan. De bewindsvrouw schreef deze week aan de Tweede Kamer dat de vroedvrouwen straks zeker een ton per jaar gaan verdienen als haar maatregelen van kracht worden. Het ministerie van Volksgezondheid houdt vol dat de berekening klopt.

In een brief aan Borst zegt KNOV-vice-voorzitter R. van Crimpen verbijsterd te zijn over de berekening. Volgens haar gaat het niet om een stijging van het norminkomen van 56 procent, maar om bijna 25 procent. Het norminkomen zou blijven steken op bijna 95 duizend gulden bruto per jaar.

Ze beschuldigt de minister van gegoochel met cijfers en kan zich niet vinden in de rekenvoorbeelden en gehanteerde bedragen. 'Het oude inkomen wordt onderschat, en het nieuwe inkomen wordt overschat.'

Daarnaast voert Van Crimpen nog een principieel bezwaar aan, namelijk dat het inkomen tot nu toe volstrekt geen recht doet aan de hoge werkbelasting en verantwoordelijkheden van verloskundigen.

terug naar de kop van de media pagina

Opslag vroedvrouwen: 56 procent

6 juli 2000 Volkskrant

Een alleen werkende verloskundige gaat straks ruim 100.000 gulden bruto per jaar verdienen als zij 120 bevallingen doet. Dat is een stijging van 56 procent in vergelijking met de ruim 65.000 gulden jaarlijks nu. Samenwerkende verloskundigen kunnen er nog meer op vooruit gaan.

Dat zal gebeuren zodra de maatregelen in werking treden die minister Borst van Volksgezondheid de Tweede Kamer dit voorjaar beloofde om de knelpunten in de verloskundige zorg aan te pakken. Dat schrijft de bewindsvrouw woensdag in een brief aan de Tweede Kamer. De maatregelen houden onder meer in dat de werkdruk wordt verlicht. Voor een norminkomen hoeven verloskundigen per jaar niet meer 150 maar 120 bevallingen te verrichten. Het aantal opleidingsplaatsen wordt uitgebreid.

terug naar de kop van de media pagina

'Verloskundigen kiezen voor vast dienstverband'

23 juni 2000 Volkskrant

De thuisbevalling gaat verdwijnen. De belangrijkste oorzaak daarvan is de sluiting van kleine ziekenhuizen als gevolg van fusies, waardoor de afstand tussen thuis en het ziekenhuis gemiddeld te groot wordt. Dat maakt thuisbevallen niet langer verantwoord.

Dit zei prof.dr. J. Nijhuis donderdag bij de aanvaarding van zijn ambt als hoogleraar verloskunde aan de Universiteit Maastricht. Door de grotere afstand tussen ziekenhuis en het eigen huis duurt het in sommige delen van het land te lang om een ziekenhuis te bereiken als er iets mis dreigt te gaan met moeder of kind, meent Nijhuis.

Er is nog een oorzaak waarom thuisbevallen in de toekomst zal verdwijnen, denkt Nijhuis. Verloskundigen willen niet langer tachtig tot honderd uur per week werken. Ze zullen kiezen voor het werken in een groep of een vast dienstverband aangaan met een ziekenhuis met normalere werkweken.

Nu al bevallen veel minder vrouwen thuis dan van tevoren gepland. Van de vrouwen die van plan zijn hun eerste kind in eigen huis ter wereld te brengen, doet volgens Nijhuis uiteindelijk maar eenderde dat. Eenderde wordt tijdens de zwangerschap al door de verloskundige doorverwezen naar een ziekenhuis. Van de vrouwen die thuis aan de bevalling beginnen, wordt de helft tijdens de bevalling naar het ziekenhuis gebracht omdat er complicaties zijn.

Nijhuis pleit voor een betere bewaking tijdens de zwangerschap. De perinatale sterfte (tussen 24 weken voor en één week na de geboorte) moet goed geregistreerd en geanalyseerd worden. Nederland liep voorop bij het terugdringen van deze sterfte, maar de buurlanden halen Nederland nu in.

In de baarmoeder kan ook de kiem worden gelegd voor chronische ziekten later in het leven en voor handicaps.

De foetus moet gezien worden als een individu en niet als een levend ding, vindt Nijhuis. De foetus hoort en voelt. Geluid van buiten wordt versterkt en klinkt veel harder. 'De moderne zwangerschapsbelletjes, die het contact met de moeder moeten bevorderen, bezorgen de foetus mogelijk hoofdpijn.'

terug naar de kop van de media pagina
terug naar de kop van de media pagina

Borst komt verloskundige eind tegemoet

29 maart 2000 Volkskrant

De ruim duizend zelfstandige verloskundigen in Nederland krijgen nog dit jaar een inkomensverhoging van 20 procent. Ook wordt het aantal opleidingsplaatsen fors uitgebreid. Dit heeft minister Borst van Volksgezondheid dinsdag bekendgemaakt. De Tweede Kamer vindt dat de maatregelen te laat komen.

De verloskundigen proberen al enige tijd aandacht te vragen voor hun problemen. Afgelopen zondag hielden veertig vroedvrouwen in de regio Den Haag een staking. Deze week zouden meer acties volgen. Door de toegenomen werkdruk en lage betaling staat de beroepsgroep het water aan de lippen, zeggen de verloskundigen.

In sommige regio's, zoals Amsterdam-Oost, moeten zwangere vrouwen noodgedwongen in het ziekenhuis bevallen wegens een tekort aan vrijgevestigde verloskundigen. Daardoor wordt volgens betrokkenen het unieke systeem van thuisbevallingen in Nederland bedreigd. Bijna 40 procent van de tweehonderdduizend bevallingen per jaar gebeurt thuis.

In een brief aan de Kamer schrijft Borst dat zij dit systeem wil handhaven. Het norminkomen, op grond waarvan de ziektekostenverzekeraar de vergoeding per bevalling vaststelt, wordt mogelijk al op 1 juli verhoogd. Om aan dit bruto-inkomen van bijna een ton te komen, moet de vroedvrouw straks 120 bevallingen per jaar begeleiden in plaats van de huidige 150.

Ook wordt het aantal opleidingsplaatsen aan de hbo-opleiding voor verloskundigen vanaf september verhoogd van 120 naar 160 plaatsen. Ten slotte moeten de talrijke kleine praktijken van verloskundigen op regionaal niveau gaan samenwerken, opdat zij zich niet meer hoeven bezig te houden met administratieve rompslomp.

PvdA-Kamerlid Arib, op wier initiatief de Kamer donderdag met Borst over het probleem praat, is blij met de aankondiging. Maar zij vindt dat de minister slechts 'achterstallig onderhoud' pleegt. De PvdA verwijst naar cijfers van de Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen. Die zegt dat een vroedvrouw met een veertigurige werkweek niet meer dan negentig bevallingen per jaar aankan.

VVD en CDA zijn ook verheugd, maar spreken er tevens hun verbazing over uit dat Borst eerst nu ingrijpt. 'Dat er een crisis is in de verloskunde, is al jaren duidelijk', zegt VVD-Kamerlid Meijer. 'Maar pas nu er een Kamerdedat aankomt, treedt de minister op.'

Ook CDA-Kamerlid Buijs vindt het 'diep treurig dat de gezondheidszorg in dit land kennelijk wordt bestuurd via rechterlijke uitspraken en stakingsacties'.

terug naar de kop van de media pagina

Thuisbevalling steeds minder vaak mogelijk

23 maart 2000 Volkskrant

Het unieke Nederlandse systeem met thuisbevallingen dreigt te bezwijken als minister Borst van Volksgezondheid niet snel maatregelen neemt. De afgelopen maanden hebben tientallen verloskundigen vanwege de hoge werkdruk hun praktijk gesloten of een cliëntenstop ingesteld. Hierdoor neemt de druk op de ziekenhuizen toe.

'Steeds meer gezonde zwangere vrouwen bevallen noodgedwongen in het ziekenhuis', zegt O. Bleeker, hoogleraar verloskunde en gynaecologie in het Amsterdamse Academisch Medisch Centrum (AMC). Het ziekenhuis heeft het afgelopen jaar een verloskamer bijgebouwd om de toestroom te kunnen opvangen.

Bleeker is er niet gelukkig mee. 'Verloskundigen fungeren in ons systeem als poortwachter. Zij begeleiden de gezonde zwangerschap, gynaecologen alleen de risicozwangerschap. Er is al een tekort aan specialisten, gynaecologen hebben geen tijd om nog meer bevallingen te doen.'

Het aantal vroedvrouwen moet worden uitgebreid en het vak dient aantrekkelijker te worden gemaakt, zegt hij. Beroepsorganisatie KNOV voert de komende weken actie om die eisen kracht bij te zetten. In Leiden en Den Haag wordt gestaakt en er volgt een protestmanifestatie op het Binnenhof.

Voorzitter M. van Huis: 'We kunnen onze mensen niet blijven overvragen. Verloskunde is een vak met grote verantwoordelijkheid. We zijn 24 uur per dag beschikbaar. Ons werk wordt enorm ondergewaardeerd.'

Van de 200 duizend bevallingen worden er jaarlijks 130 duizend door verloskundigen begeleid. Ruim zeventigduizend vrouwen bevallen thuis. Verloskundigen krijgen 1099 gulden per cliënt, bestemd voor twaalf zwangerschapscontroles, zes uur aanwezigheid tijdens de bevalling, vijf kraambedvisites en een afsluitende controle.

Na aftrek van praktijkkosten, blijft 650 gulden over. Om een redelijk inkomen te verdienen zouden ze eigenlijk 150 bevallingen per jaar moeten doen, maar zelfs met werkweken van zestig tot zeventig uur redden ze dat niet, zegt Van Huis.

Borst besloot vorige week om de norm van 150 bevallingen per jaar terug te brengen naar 120. Van Huis noemt die maatregel 'achterstallig onderhoud'. Al in 1994 bleek uit onderzoek dat met een werkweek van 43 uur niet meer dan 117 bevallingen per jaar mogelijk zijn.

Het salaris moet volgens haar omhoog en het aantal bevallingen verder omlaag naar negentig per jaar. Ook de opleidingscapaciteit wordt uitgebreid. In Nederland zijn duizend zelfstandige verloskundigen werkzaam. Er zijn volgens de KNOV 120 vacatures. Driekwart van de verloskundigen heeft grote personele problemen.

Een woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid zegt dat de minister naar een oplossing zoekt en dat de acties van de KNOV onnodig zijn. Borst heeft vorig jaar al geld beloofd om buitenlandse verloskundigen te werven. Er hebben zich 36 kandidaten gemeld, maar onduidelijk is nog of ze allemaal geschikt zijn. Voordat ze aan het werk kunnen, moeten ze een jaar worden bijgeschoold, omdat ze geen ervaring hebben met het zelfstandig begeleiden van bevallingen thuis en het inschatten van risico's.

Hoogleraar Bleeker waarschuwt dat de toenemende medicalisering van bevallingen de gezonde staat van de Nederlandse verloskunde bedreigt. In Nederland wordt minder dan elders ingegrepen tijdens de bevalling. Dat heeft volgens Bleeker te maken met de inzet van verloskundigen.

'Continue zorg tijdens het baren leidt tot meer zelfvertrouwen bij de moeder en dus tot minder ingrepen. In het ziekenhuis staat er steeds een ander aan je bed. In ziekenhuizen waar verloskundigen werken is het aantal interventies veel lager. Een gynaecoloog is gewend snel in te grijpen, de verloskundige vraagt zich steeds terecht af of de vrouw het niet toch zelf kan.'

terug naar de kop van de media pagina

NOS-TT 103 ma 06 nov

"Matige voorlichting borstvoeding"

HILVERSUM Artsen,verloskundigen en verplegend personeel geven regelmatig verkeerde adviezen over borstvoeding aan moeders.Zij overtreden zo vaak de richtlijnen van de Inspectie voor de Gezondheidszorg,melden Unicef Nederland en de Stichting Zorg voor Borstvoeding.

In de zorgsector heerst een tekort aan kennis over borstvoeding.Volgens de organisaties is dit mede te wijten aan de gebrekkige manier waarop er in de opleidingen aandacht aan wordt besteed. Nederland is in vergelijking met andere landen zeer terughoudend in het geven van borstvoeding.Na 3 maanden geeft nog maar 21% van de moeders borstvoeding.

 

terug naar de kop van de media pagina